« Ἡ δύναμή σου πέλαγο και ἡ θέλησή μου βράχος »
Δ. Σολωμός

«Δε θα γράφεις, όταν δεν έχεις κέφι χρυσό μου κορίτσι, ούτε όταν δεν έχεις τίποτα να πεις.

Δε θα ήταν καλό να βάλουμε στη ζωή μας καταναγκαστικά έργα, όσο μικρά και να ’ναι.»
Γ. Σεφέρης

Κυριακή, 7 Σεπτεμβρίου 2014

«Θυμάσαι ένα χειμωνιάτικο πρωινό, που ήρθα και σε ξύπνησα χωρίς να με περιμένεις;
Σε πήρα από το χέρι και περπατήσαμε στους δρόμους, μέσα στο κρύο και στη βροχή.»
Αλκ. Παπαδάκη


Δύστροπα και δυσνόητα τα λόγια που περιγράφουν όσα νιώθει μια ψυχή. Τραχιές οι συλλαβές που ανεβαίνουν ανείπωτες στα χείλη. Είναι που ο άνθρωπος έφτιαξε λέξεις γενικές κι αμφίσημες για λόγους ασφαλείας. Τη σιωπή όμως διαλέγει τις περισσότερες φορές. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιοι λίγοι που μαθαίνουν να αφουγκράζονται τη μελωδία της σιωπής σου. Αυτές οι σπάνιες κι απόκρυφες συζητήσεις εφοδιάζουν με λίγο ακόμη αιώνιο τις ψυχές μας.



5 σχόλια:

  1. Ένα τραγούδι αγαπημένο μαζί με ένα κείμενο που με εκφράζει και μου θυμίζει πολλά!
    Καλό μας απόγευμα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. καληνύχτα Αριάδνη!! (δε θυμάμαι αν σου έχω πει ποτέ, πόσο μ' αρέσει το όνομά σου!)

      Διαγραφή
  2. Καμιά φορά ούτε καν η ψυχή δεν μπορεί να βρει τα κατάλληλα λόγια για να εκφραστεί. Είτε επειδή οι λέξεις είναι λίγες γι αυτό που νιώθει, είτε επειδή αν οι λέξεις βρεθούν όλα θα γίνουν πιο αληθινά...Ποιος ξέρει. Κανείς δεν καταλαβαίνει την ψυχή, μόνο την νιώθει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι ακριβώς κι αν γίνουν αληθινά χάνεται λίγο η μαγεία.

      Καλό ξημέρωμα!!

      Διαγραφή
  3. Λίγοι μπορούν να καταλάβουν τη σιωπή ενός ανθρώπου, και πόσα πολλά λέει μέσα της στην πραγματικότητα! Σου εύχομαι να χεις πάντα δίπλα σου ανθρώπους που να διαβάζουν τη σιωπή σου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Παρακαλείται να σχολιάζετε με ευγένεια, παρρησία και ελληνικούς χαρακτήρες :) Ευχαριστώ!