Καλή χρονιά!!

Προσπαθούσα να βρω χρόνο για να κάνω μια ανάρτηση διότι εν μέσω εργασιών και εξεταστικής για το μεταπτυχιακό τα πράγματα ήταν δύσκολα καθώς η έμπνευση κι η όρεξη με είχαν εγκαταλείψει. Έπειτα, αυτά τελείωσαν μα ακόμη προσπαθούσα να γράψω κάτι όμορφο, κάτι που μου δίδαξε το προηγούμενο έτος ή αυτό κατά την είσοδό του.
Ο νέος χρόνος με βρήκε με ανοιχτούς λογαριασμούς με τον προηγούμενο καθώς δε θέλησα να τους κλείσω. Οι φωνές γύρω μου -ίσως και μέσα μου κάποιες στιγμές- φωνάζουν πως πρέπει να κλείσουν. Μα εγώ γνωρίζω καλύτερα. Κι αν το ένστικτό μου αποδεχτεί λαθεμένο τουλάχιστον θα μπορέσω να με κατηγορήσω κι έπειτα να με συγχωρέσω. Έτσι συμβαίνει με τον εαυτό μας, εύκολα του αποσύρουμε τις κατηγορίες μα δε συμβαίνει το ίδιο και με τους γύρω μας! Κι οι φωνές αλλάζουν, διαφοροποιούνται και συχνά διχάζονται. Δεν τις κατακρίνω όμως, αφού ο καθένας συμβουλεύει ανάλογα με τις εμπειρίες και τις πεποιθήσεις του. Το ζήτημα είναι να ακούς, να προβληματίζεσαι, να μεταβάλεσαι όταν χρειαστεί αλλά να μη χάνεις τις δικές σου σταθερές.

Επομένως η φετινή μου ευχή θα είναι να ακολουθούμε το ένστικτό μας που για μένα αποτελεί ένα μείγμα συναισθήματος και λογικής. Το ένστικτο κατά την αντίληψή μου έχει, θέτει και τηρεί τα όρια. Μερικές φορές τα υπερβαίνει μα εύκολα εξισορροπείται.
Αυτή την ευχή μου θα τη συνοδέψω επίσης από ευχές για υγεία κι ευτυχισμένες στιγμές!

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ και ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ


ΥΓ: Οι εκλογές δε θα σχολιαστούν -στην παρούσα ανάρτηση τουλάχιστον-, αν κι έχω κάνει αμέτρητες συζητήσεις με φίλους και συγγενείς όλες αυτές τις μέρες κι έπονται ακόμη περισσότερες. Είναι ένα από τα αγαπημένα θέματα συζήτησης όταν οι συνομιλητές αντιλαμβάνονται τις τυχόν διαφορετικές απόψεις κι εκθέτουν με ευγένεια τις δικές τους. Έτσι κατανοείς τη σκέψη και την οπτική των άλλων, ακόμη κι αν συχνά δε συμφωνείς μα προβληματίζεσαι, κρίνεις κι αναθεωρείς.

Έρχονται Χριστούγεννα...

...κι όλοι τρέχουν κι αγχώνονται. Τι περίεργοι που είμαστε οι άνθρωποι. Αγχωνόμαστε ακόμη κι όταν οι μέρες προσφέρονται για ηρεμία. Μα είναι κάτι άτομα που κλέβουν λίγη από τη μαγεία των Χριστουγέννων και σου την προσφέρουν απλόχερα. Όμορφοι άνθρωποι. Είναι εκείνοι που γαληνεύουν την ψυχή σου στη μεγαλύτερη ταραχή κι εκείνοι που σκορπούν τους φόβους σου όταν σε κλείνουν στα χέρια τους. Θέλεις τόσο πολύ να μάθεις τι σκέφτονται μα ύστερα επιστρέφεις στην ερμηνεία των δικών σου σκέψεων που είναι δυσκολότερη.
Είναι ωραία εποχή τα Χριστούγεννα. Αυτή η ομίχλη που πέφτει τη νύχτα, τα βράδια που έρχονται από νωρίς, τα κίτρινα φωτάκια που στολίζουν τους δρόμους κι η πόλη μετατρέπεται σε υπερβατική σχεδόν απόκοσμη. Αυτό το κλίμα μπορεί να επηρεάσει μερικούς να βυθιστούν στα συναισθήματά τους, να ερευνήσουν τις αισθήσεις τους, να αποδεχτούν τις επιθυμίες τους. Δεν ξέρω αν από αυτό το ταξίδι στο βυθό τους θα βγούνε δυνατότεροι ή πιο αποφασισμένοι αλλά σίγουρα οι ανακαλύψεις θα τους εκπλήξουν.

Καλά Χριστούγεννα!!
Χρόνια πολλά γεμάτα υγεία και χαμόγελα!
Μην παύετε να ελπίζετε, όλα μπορούν να συμβούν!

Δείξον ημίν και την ένδοξον σου ανάστασιν

«Κει στο πλάγι δαγκάναν οι οχτροί σου τα χείλη…

Δολερά ξεσηκώσανε τ’ άγνωμα πλήθη 

κι όσο ο γήλιος να πέσει και νά ’ρθει το δείλι,

το σταυρό σου καρφώσαν κι οχτροί σου κι οι φίλοι»

Κ. Βάρναλης

Οι δύο λαμπάδες που έφτιαξαν και μου δώρισαν
οι υπεύθυνοι από τα δύο εθελοντικά
προγράμματα που συμμετέχω.
Συγκίνηση κι ευγνωμοσύνη.

Τη χθεσινοβραδινή λειτουργία της Σταύρωσης, αν και μεγάλη σε έκταση, τη θεωρώ μία από τις καλύτερες στιγμές του εκκλησιασμού. Η τρεμάμενη από συγκίνηση φωνή του ιερέα μας που έχω συνδέσει από μικρή στο μυαλό μου με τη στιγμή της περιφοράς του Σταυρού, η ανατριχιαστική ηχώ από τους χτύπους στο μάρμαρο ως αναπαράσταση των καρφιών που κάρφωσαν στον Ιησού, η όλη ατμόσφαιρα, τα φώτα που σβήνουν, κάτι λιγοστά κεριά, η σιωπή, η συγκίνηση και τα όμορφα ποιητικά λόγια που ακούγονται κάνουν εκείνες τις στιγμές μοναδικές. Νομίζω πως αξίζει έστω και μία φορά να παραβρεθεί κάποιος τη Μεγάλη Πέμπτη στην εκκλησία, ίσως όχι από την αρχή, ίσως όχι μέχρι το τέλος αλλά τουλάχιστον όταν "βγαίνει" η Σταύρωση.

Για να είμαι ειλικρινής φέτος έτυχε να διαβάσω τα ακριβή λόγια που λέγονται κατά την περιφορά του Σταυρού και θαύμασα την ποιητικότητά τους. Σας τα παραθέτω με ευχές για καλή Ανάσταση, καλό Πάσχα σε εσάς και τους αγαπημένους σας, με φώτιση και υγεία, με πρόοδο και λίγη παραπάνω κριτική σκέψη για όσα συμβαίνουν σε εμάς και τους γύρω μας.

«Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου ὁ ἐν ὕδασι τὴν γῆν κρεμάσας
Στέφανον ἐξ ἀκανθῶν περιτίθεται ὁ τῶν ἀγγέλων Βασιλεύς.
Ψευδῆ πορφύραν περιβάλλεται ὁ περιβάλλων τὸν οὐρανὸν ἐν Νεφέλαις.
Ῥάπισμα κατεδέξατο ὁ ἐν Ἰορδάνῃ ἐλευθερώσας τὸν Ἀδάμ.
Ἥλοις προσηλώθη ὁ Νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας.
Λόγχῃ ἐκεντήθη ὁ Υἱὸς τῆς Παρθένου.
Προσκυνοῦμεν σου τὰ πάθη, Χριστέ.
Δεῖξον ἡμῖν καὶ τὴν ἔνδοξόν σου ἀνάστασιν».

Μέρες ποίησης...

«(...)Δεν προσπαθεί να εκφράσει την προσωπικότητα των ποιητών, 

μάλλον προσπαθεί να την καταργήσει, όπως έγραφε ο Ελιοτ. 

Αλλά κάνοντας αυτό, εκφράζει μιαν άλλη προσωπικότητα 

που ανήκει σε όλους.(...)»

Γ. Σεφέρης (για την ποίηση) «Ο Καβάφης του Σεφέρη»

Κι όλοι θα θυμηθούμε την ποίηση στις 21. Όπως «ανεπαισθήτως» θυμηθήκαμε πέρσι τον Καβάφη. Ύστερα ξεχάστηκε καθώς ο νέος χρόνος είναι αφιερωμένος σε άλλον, δεν υπάρχει χώρος.
Δε λέω πως είναι κακό. Όπως κι αν ταξιδεύει η ποίηση, καλό είναι. Έστω κι αν με ένα της φευγαλέο πέρασμα ερεθίσει για λίγο την άμαθη ψυχή μας, καλό θα είναι.
Το κακό είναι που καταφέρνουμε το αιώνιο να το τιμήσουμε πρόσκαιρα κι επιφανειακά στην πρόχειρη εποχή μας. «Μα...», θα λέγαν κάποιοι έτοιμοι για αντιλογίες «...πού καιρός για ποίηση;». Αν της δίναμε μια ευκαιρία, η ίδια θα μας έδινε την πολυπόθητη απάντηση. Δυστυχώς δεν υπάρχει χρόνος.

Ευχές για το 14άρι

«Mε λογισμό και μ' όνειρο, (...)»

Δ. Σολωμός

Λαμβάνουμε κ φέτος ευχές πολλές, για όσα επιθυμούμε όλοι και ο καθένας μας ξεχωριστά. Ευχές πιο συνηθισμένες ή πρωτότυπες, τυπικές ή αληθινές. Πρώτη ευχή η Υγεία (πάνω απ' όλα!) κι έπειτα άλλες διάφορες.

Υγεία λοιπόν, χαμόγελα, δύναμη και πολλή αγάπη! Εύχομαι για αυτή τη χρονιά να έχετε στο πλάι σας ανθρώπους που σας εμπνέουν, που σας βγάζουν τον καλύτερό σας εαυτό. Εύχομαι να ζήσετε στιγμές ευτυχισμένες που θα σας αλλάξουν την οπτική, τη σκέψη και την εσωτερική σας φωνή. Ανάμεσα στα άλλα ας ζήσουμε και κάποιες στιγμές αμελητέας λύπης ώστε να μην ξεχνάμε να εκτιμάμε, να σεβόμαστε και εν τέλει να είμαστε ευγνώμονες για όσα έχουμε.
Επιπλέον ας ελπίσουμε ότι μεγάλο ποσοστό συνεχίζει όχι απλά να ονειρεύεται αλλά να κάνει τα όνειρα στόχους και να τα κατακτά ή τουλάχιστον να προσπαθεί. Εξάλλου θα ευχηθώ για άλλη μια χρονιά να μην προσπαθούμε για τίποτα λιγότερο από τα όνειρά μας. Όσο για μας τους πιο μπερδεμένους να ευχηθώ καταρχάς να μπορέσουμε να ξαναβρούμε τα όνειρά μας (και μαζί τον εαυτό μας), να αναθεωρήσουμε τους στόχους μας και να καταλάβουμε ή να θυμηθούμε τι θέλουμε επιτέλους!

Τέλος, να ευχηθώ ψυχραιμία και τιθασευμένη σιωπή όταν είναι απαραίτητο καθώς και κατανόηση ή άκαμπτο λόγο όταν το προστάζει η περίσταση.

Ξέρω πως οι άνθρωποι δεν αλλάζουμε αλλά μπορούμε να διαμορφώσουμε και να μεταβάλουμε κάποιες συνήθειες αν πραγματικά το θελήσουμε κι όχι απλώς να μείνουμε στις ευχές.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ !!

Διδάγματα του 2013

«Σβήνοντας ένα κομμάτι από το παρελθόν είναι σαν να σβήνεις 

και ένα αντίστοιχο κομμάτι από το μέλλον.» 

Γ. Σεφέρης

Βλέπουμε, ακούμε, διαβάζουμε και γράφουμε για τα παράξενα, τα αστεία, τα κακά ή τα καλά του 2013 λίγο πριν αυτό εκπνεύσει. Ωστόσο, φαίνεται να ξεχνάμε ή να αποφεύγουμε να αναφέρουμε ανάμεσα στις έρευνες για τους πλουσιότερους, τους ομορφότερους, τους πιο ακριβοπληρωμένους του κόσμου, τα μαθήματα που μας έδωσε το έτος που πέρασε. Μια τέτοια ανασκόπηση αποφάσισα για την παρούσα ανάρτηση.

Εδώ και αρκετά χρόνια έχω σταματήσει να διώχνω άρον άρον το παλιό έτος όπως συνηθίζεται από τους πολλούς. Όσο δύσκολος, όμορφος ή περίεργος κι αν ήταν ο χρόνος που κάθε φορά έφευγε πάντα μας είχε διδάξει κάτι. Το 2013 ήταν ένα έτος ισορροπημένο και πολύχρωμο. Το πρώτο μισό ως και τον Ιούνιο ήταν γοητευτικό και το άλλο μισό μου άφησε πρωτόγνωρα συναισθήματα. Ο χρόνος που φεύγει είχε για μένα πολλά χαμόγελα, συγκινήσεις, πολλή αγάπη, σεβασμό, γαλήνη και στιγμές για τις οποίες δε θα μπορούσα παρά να είμαι ευγνώμων που τις έζησα αλλά και δυσκολίες, άγχη, αλλαγές, γνωριμίες, αδιαφορία, νέα δεδομένα προσαρμογής. Όλα μαθήματα κι όλα εμπειρίες.

Το '13 μου δίδαξε πως ο κάθε στόχος είναι εφικτός αρκεί να μην τον παραμελήσεις και πως τα όνειρα βγαίνουν αληθινά ακόμη κι αν κάπου καθυστερήσουν. Επίσης, μου έδειξε πως κάποιοι άνθρωποι φεύγουν από τη ζωή σου τόσο αθόρυβα σα να μην ήταν ποτέ εκεί αλλά όλο και κάτι σου έδωσαν, όλο και κάτι πήραν. Αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά πως όσοι μπορούν να χαρούν ειλικρινά με την επιτυχία σου αξίζει να βρίσκονται στη ζωή σου.
Τον χρόνο που πέρασε καλλιέργησα κι άλλο τη σιωπή μου μα δεν έπαψα να φουσκώνω με θάρρος για να μιλήσω όταν είχα κάτι να εκφράσω ή όταν ένιωθα αδικημένη ακόμη κι αν έτρεμε η ψυχή μου.
Ανάμεσα στα καλά θα εντάξω και την αποδεδειγμένη πια θεωρία πως η καλλιέργεια είναι δύναμη, η κρίση είναι όπλο και η γνώση εφόδιο.

Το ΄13 είχα και τις αποτυχίες μου. Υπήρξαν στιγμές που χειρίστηκα λαθεμένα τον εαυτό μου πληγώνοντας τους ανθρώπους μου. Αρκετές φορές δεν κατάφερα να διατηρήσω την ψυχραιμία μου κι άλλες να παραδεχτώ τα λάθη μου. Από την άλλη, κάποτε έδωσα περισσότερο "εγώ" σε όσους δεν το άξιζαν κι άλλοτε λιγότερο σε εκείνους που με εκτίμησαν. Λάθη που γυρνώντας τον χρόνο ίσως τα ξανάκανα, ίσως και να τα διόρθωνα.

Θεωρώ πως το 2013 δε θα είναι από τα χρόνια που ίσως κάποτε ξεχάσω. Αποτυπώθηκε καλά μέσα μου με τις τεράστιες αλλαγές του. Περνώντας μάλιστα, τα έτη ξέρω ότι θα θυμάμαι περισσότερο τις χαμογελαστές στιγμές γι' αυτό φρόντισα να είναι πολλές. Εκ φύσεως επιλέγω να μη θυμάμαι συχνά τις ασχήμιες παρά μόνο τα μαθήματα που πήρα από αυτές. Εξάλλου οι καλές μνήμες σε ωθούν στην κορυφή, ανοίγουν τους ορίζοντες και σου χαρίζουν φτερά.

Μαθήματα υποχρεωτικά που δεν μπορούσαμε να αποφύγουμε ή επιλεγόμενα βασισμένα σε μια απόφασή μας ήταν όλα εξίσου σημαντικά. Έτσι κι αλλιώς όλα είναι εμπειρίες!

ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΑ!!!

Δώρο Χριστουγέννων

«Πιο κοντά, πιο κοντά

Τούτες τις μέρες...»

Γ. Ρίτσος

Καλησπέρες!!
Το δώρο μου τα φετινά Χριστούγεννα είναι η αναλυτική μου βαθμολογία που κατέφθασε από τη Σχολή μου μέσω ΚΕΠ. Έτσι όπως τη βλέπω σουλουπωμένη περνάνε από το μυαλό μου όλες οι στιγμές κατάκτησης αυτών των εξαιρετικών ή ταπεινών βαθμών. Ύστερα από εβδομάδες αναμονής και προσμονής την κρατάω στα χέρια (πού να πιάσω και πτυχίο δηλαδή!).

Θα σας ευχηθώ περιεκτικά και περιληπτικά γιατί με ταλαιπωρεί η αγαπημένη μου τενοντίτιδα στον καρπό (όχι στο χέρι με τα ράμματα, στο άλλο. Ζήλεψε!)
περισσότερο από ποτέ αυτές τις μέρες γι' αυτό και προσπαθώ να απέχω από τον υπολογιστή φορώντας το ναρθηκάκι μου (ξέρω τι σκέφτεστε ότι με καταράστηκαν αλλά δε μασάμε εμείς!).

Χρόνια καλά, χρόνια πολλά γεμάτα ευτυχισμένες στιγμές, χαμόγελα, υγεία και δύναμη. Εύχομαι αυτές τις μέρες να τις περάσετε με τους αγαπημένους σας! Θεωρώ πως στις γιορτές οφείλουμε να τηρούμε την προτεραιότητα αφιερώνοντας χρόνο αρχικά στις οικογένειες και στους αγαπημένους συγγενείς κι έπειτα στους φίλους. Βέβαια, αυτό είναι εντελώς υποκειμενικό. Τέλος, εύχομαι να θυμόμαστε πως τα Χριστούγεννα δεν είναι απλώς δώρα και φαγητό, το νόημα βρίσκεται αλλού σε αυτή τη μεγάλη γιορτή του Χριστιανισμού. Στο χέρι μας είναι να το βρούμε!

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ με πολλά χαμόγελα σε όλους!!!