Χριστογεννιάτικοι Άνθρωποι

Είναι μαζί μας όλο τον χρόνο μα σαν πλησιάζουν τα Χριστούγεννα τούς εντοπίζεις ευκολότερα. Ανάμεσα στα λαμπάκια που δίνουν όλη τους την ισχύ για να φωτίσουν τις πιο αγαπημένες μας γωνιές στην πόλη, εκείνοι ξεχωρίζουν με την εκτυφλωτική τους λάμψη. Είναι σαν να απελευθερώνονται τέτοια εποχή γιατί το σκοτάδι δεν διαχέεται πια στους δρόμους ώστε να τους αποκαλύπτει ευκολότερα. Τώρα, θαρρούν πως κρύβονται μα κανένα τεχνητό φως δεν μπορεί να τους σκεπάσει.

Οι Άνθρωποι αυτοί μιλούν κι είναι τόσο όμορφοι που μπροστά τους σωπαίνεις, αφού καμιά λέξη δε μοιάζει να μπορεί να αγγίξει την ομορφιά τους. Τα ωραιότερα λόγια αδυνατούν, χάνουν κάθε νόημα κι ύστερα αντιλαμβάνεσαι έξαφνα, πόσο περιττές είναι κάποτε οι λέξεις. Τους βλέπεις να ακτινοβολούν κι εσύ που νόμιζες πως τόσο καλά χειρίζεσαι τα λόγια, τώρα δε σου χαρίζονται. Αυτή τη στιγμή που τα έχεις περισσότερη ανάγκη από ποτέ εκείνα εξαφανίζονται και τη θέση τους παίρνουν μια εύηχη σιωπή και κάνα δυο σταγόνες που τρέχουν απρόσμενα από την ψυχή σου. Μα εκείνοι δε σταματούν κι απορείς πώς γίνεται να βρίσκουν τόσες πολλές λέξεις για να εκφραστούν, πόσο απρόσμενα ανοίγουν τις πύλες τους μπροστά σου δίχως να αισθάνονται απειλή, καταρρίπτοντας κάθε άμυνά τους, κατατροπώνοντας κάθε επίθεσή σου.

Από την άλλη, είσαι εσύ με τον εαυτό σου να προσπαθεί να προφυλαχθεί από κάθε ακτίνα τους, μη μπορώντας να ξεχωρίσει τις αστραπές από τις ηλιαχτίδες... Επομένως, αρματώνεσαι με κάθε λογής όπλα που απέκτησες από προηγούμενες μάχες στο παρελθόν, κι αποκρούεις κάθε ενέργειά τους. Μέχρι να τους δεις να εξαντλούνται και να σταματούν. Βαθιά μέσα σου όμως, δε θέλεις να τα παρατήσουν. Ίσως μάλιστα σκεφτείς, πως οι δοκιμασίες σου δεν τους αξίζουν. Κι όμως πρέπει να προφυλαχτείς. Τόσο καιρό μαθαίνεις να εντοπίζεις τις απειλές και τώρα ξέχασες να ξεχωρίζεις τις αλήθειες. Αδημονείς να φιλτράρεις κάθε τους πράξη κι αναζητάς την αμαυρωμένη τους όψη. Τελικά, την εντοπίζεις. Φυσικά και την εντοπίζεις, εφόσον έχεις εξασκηθεί πια. Νιώθεις περήφανος. Ωστόσο, συνειδητοποιείς πως κι η άλλη τους πλευρά μοιάζει εξίσου όμορφη. Τα χάνεις... Μπερδεύονται οι θεωρίες σου κι οι αποδείξεις σου καταλήγουν λανθασμένες αδυνατώντας να επιβεβαιώσουν κάθε πόρισμα.

Η αλήθεια τους σε περιβάλλει δίχως να σε πνίγει. Τρομάζεις. Δεν αντιστέκεσαι. Άοπλοι κερδίζουν τα εδάφη σου. Απέμεινες μονάχα να κοιτάζεις, με τα όπλα στα χέρια σου να μετατρέπονται σε άνθη των Χριστουγέννων. Το μέσα σου χαμογελάει μα δε καθησυχάζεται. Αφήνεσαι κι αμφιβάλλεις. Μόνο που τώρα ξέρεις πια να διαχωρίζεις το πολύ των λίγων από το λίγο των πολλών.

Καλά Χριστούγεννα ! ! !
Ευχή για το νέο έτος: Να εντοπίζετε το καλό σε κάθε περίσταση κι ό,τι αγαπάτε να το κάνετε με πάθος (αρκεί να μην πληγώνεται κανείς), αφού ο κόσμος πάντα θα βρει κάτι να πει! :)

"πώς έγινε με τούτο τον αιώνα

και γύρισε καπάκι η ζωή;

πώς το 'φεραν η μοίρα και τα χρόνια

να μην ακούσεις έναν ποιητή;"

Έρχονται Χριστούγεννα...

...κι όλοι τρέχουν κι αγχώνονται. Τι περίεργοι που είμαστε οι άνθρωποι. Αγχωνόμαστε ακόμη κι όταν οι μέρες προσφέρονται για ηρεμία. Μα είναι κάτι άτομα που κλέβουν λίγη από τη μαγεία των Χριστουγέννων και σου την προσφέρουν απλόχερα. Όμορφοι άνθρωποι. Είναι εκείνοι που γαληνεύουν την ψυχή σου στη μεγαλύτερη ταραχή κι εκείνοι που σκορπούν τους φόβους σου όταν σε κλείνουν στα χέρια τους. Θέλεις τόσο πολύ να μάθεις τι σκέφτονται μα ύστερα επιστρέφεις στην ερμηνεία των δικών σου σκέψεων που είναι δυσκολότερη.
Είναι ωραία εποχή τα Χριστούγεννα. Αυτή η ομίχλη που πέφτει τη νύχτα, τα βράδια που έρχονται από νωρίς, τα κίτρινα φωτάκια που στολίζουν τους δρόμους κι η πόλη μετατρέπεται σε υπερβατική σχεδόν απόκοσμη. Αυτό το κλίμα μπορεί να επηρεάσει μερικούς να βυθιστούν στα συναισθήματά τους, να ερευνήσουν τις αισθήσεις τους, να αποδεχτούν τις επιθυμίες τους. Δεν ξέρω αν από αυτό το ταξίδι στο βυθό τους θα βγούνε δυνατότεροι ή πιο αποφασισμένοι αλλά σίγουρα οι ανακαλύψεις θα τους εκπλήξουν.

Καλά Χριστούγεννα!!
Χρόνια πολλά γεμάτα υγεία και χαμόγελα!
Μην παύετε να ελπίζετε, όλα μπορούν να συμβούν!

Δώρο Χριστουγέννων

«Πιο κοντά, πιο κοντά

Τούτες τις μέρες...»

Γ. Ρίτσος

Καλησπέρες!!
Το δώρο μου τα φετινά Χριστούγεννα είναι η αναλυτική μου βαθμολογία που κατέφθασε από τη Σχολή μου μέσω ΚΕΠ. Έτσι όπως τη βλέπω σουλουπωμένη περνάνε από το μυαλό μου όλες οι στιγμές κατάκτησης αυτών των εξαιρετικών ή ταπεινών βαθμών. Ύστερα από εβδομάδες αναμονής και προσμονής την κρατάω στα χέρια (πού να πιάσω και πτυχίο δηλαδή!).

Θα σας ευχηθώ περιεκτικά και περιληπτικά γιατί με ταλαιπωρεί η αγαπημένη μου τενοντίτιδα στον καρπό (όχι στο χέρι με τα ράμματα, στο άλλο. Ζήλεψε!)
περισσότερο από ποτέ αυτές τις μέρες γι' αυτό και προσπαθώ να απέχω από τον υπολογιστή φορώντας το ναρθηκάκι μου (ξέρω τι σκέφτεστε ότι με καταράστηκαν αλλά δε μασάμε εμείς!).

Χρόνια καλά, χρόνια πολλά γεμάτα ευτυχισμένες στιγμές, χαμόγελα, υγεία και δύναμη. Εύχομαι αυτές τις μέρες να τις περάσετε με τους αγαπημένους σας! Θεωρώ πως στις γιορτές οφείλουμε να τηρούμε την προτεραιότητα αφιερώνοντας χρόνο αρχικά στις οικογένειες και στους αγαπημένους συγγενείς κι έπειτα στους φίλους. Βέβαια, αυτό είναι εντελώς υποκειμενικό. Τέλος, εύχομαι να θυμόμαστε πως τα Χριστούγεννα δεν είναι απλώς δώρα και φαγητό, το νόημα βρίσκεται αλλού σε αυτή τη μεγάλη γιορτή του Χριστιανισμού. Στο χέρι μας είναι να το βρούμε!

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ με πολλά χαμόγελα σε όλους!!!